Planten voor een bladverliezende haag zijn meestal niet veeleisend, groeien snel en verdragen snoei goed. Als gevolg hiervan vertakken ze sterk, waardoor een decoratieve en dichte barrière ontstaat. Ook de beschikbaarheid en lage prijs van zaailingen zijn belangrijk. De meest voorkomende planten voor bladverliezende hagen zijn beuk, haagbeuk, liguster, berberis en ook buxus. Wat zijn hun voor- en nadelen, welke is het beste voor een haag?
Een breedbladige haag
Fig. depositphotos.com
Hardhouthagen creëren natuurlijke barrières in onze tuinen die verschillende functies hebben. Een bladverliezende haagkan typisch decoratief zijn, kan een scheidend karakter hebben en kan ook dienen als verdedigingsmiddel. Het hangt allemaal af van welke planten we gebruiken om een bladverliezende haag te creëren. Ook moet u bepalen welke functie en grootte de haag moet hebben.Planten voor een bladverliezende haagin ons land zijn voornamelijk beuk, haagbeuk, liguster en berberis, en je moet ook het onvervangbare buxus noemen. Al deze planten reageren heel goed op snoeien, ze kunnen dus zo hoog worden geleid als je wilt en houden ze.
Beuk(Latijnse Fagus sylvatica) is een krachtige boom, ideaal voor het maken van gevormde bladverliezende hagen. Het reageert perfect op de snede, waardoor je de beuk binnen de gewenste haag kunt houden. Beuk is eenplant voor een bladverliezende haag- dicht en smal. Een goed onderhouden beukenhaag kan 2-4 m hoog en slechts 30-40 cm breed zijn! De beuk verdraagt goed schaduw, maar heeft een hoge bodembehoefte.Het groeit het beste in vruchtbare, kalkrijke, matig vochtige grond. Zowel de zuivere soort als zijn variëteiten (bijv. 'Atropunicea', 'Zlatia') zijn geschikt voor hagen. Als we eenbeukenhaagwillen opzetten, ha alt u het beste beukenzaailingen die speciaal voor dit doel zijn geprepareerd in de kwekerij. Zo'n beukenzaailing moet recht zijn, 60-100 cm hoog. Ze worden zeer dicht geplant (zelfs om de 20-25 cm), bij voorkeur in één rij.
Haagbeuk(Latijn Carpinus betulus) is net als beuk onvervangbaar voor smalle en hoge bladverliezende hagen. Het grootste voordeel is dat hij op zwaar beschaduwde plaatsen groeit, al wordt hij dan iets minder dik. Ook voor het aanleggen van een haag is de smalle zuilvormige soort 'Fastigiata' aan te raden. De haagbeukhaag groeit het beste op vruchtbare, vrij vochtige, zandige leembodems. Het heeft een zeer wenselijke eigenschap voor heggen, namelijk het vertakt zich dicht vanaf de stam, wat een haagbeukhaag uitzonderlijk dicht maakt.Haagbeuk reageert zeer goed op snijden, het kan tijdens het groeiseizoen meerdere keren worden uitgevoerd. De eerste snede wordt gemaakt in het vroege voorjaar en de volgende, wanneer de nieuwe gezwellen beginnen te onderscheiden van de haag. Het enige nadeel is de trage groei, dus het is aan te raden om hoge en volgroeide zaailingen te planten om het haageffect sneller te krijgen. De beste zaailingen zijn 60-100 cm hoog. We planten ze zo dicht als beuken, d.w.z. elke 20-25 cm in een rij.
Het lijkt erop dat er geen populairdere soort is voor een bladverliezende haag dan de liguster (Latijn Ligustrum vulgare). Het vermogen om uit te breiden bij elke snede wordt alleen vergeleken met de taxus. De kleine ligusters blijven lang aan de struik zitten en soms vallen in zachte winters sommige bladeren niet eens af. De bloemen zijn wit en de vrucht is zwart. Let op - de vruchten van de liguster zijn giftig
Een van de grootste voordelen van de liguster is de lage bodembehoefte. De liguster kan onder alle omstandigheden groeien, wat de ligusterhaag uitermate veelzijdig maakt.De liguster is ook bestand tegen luchtvervuiling. De cultivars 'Atrovirens' en 'Lodense' worden het meest gebruikt voor een ligusterbladverliezende haag. De cultivar 'Atrovirens' zorgt voor hoge en compacte hagen. Waar 'Lodense' lage hagen maakt tot 1-1,5 m hoog, is het ook een goede variëteit voor het maken van lage franjes of borders. Liguster moet worden geplant in de zogenaamde vijf, waarbij de ruimte tussen de planten ongeveer 20 cm blijft.
Berberisfamilie(Latijn Berberis sp.) Door de doorns zeer geschikt voor verdedigingshagen. De veelkleurige bladeren van individuele variëteiten zorgen voor het creëren van interessante, kleurrijke composities in een bladverliezende haag. De meest populaire zijn de variëteiten van Thunberg-berberis (Berberis Thunbergii) met rode of paarse bladeren, vaak in de volksmond rode berberis genoemd.
Thunbergs rode berberishaag
Afb. depositphotos.com
Teplanten voor bladverliezende hagenhebben ook rode vruchten, die een extra decoratie zijn in de herfst en winter. Houd er echter rekening mee dat fruit alleen verschijnt op niet-gesnoeide heggen, omdat het snoeien van berberis scheuten met bloemen verwijdert, zodat de struik geen vrucht draagt. Bijna alle soorten berberis bloeien in mei en begin juni, hebben gele, geurige bloemen. Berberisfamilie heeft een lage teeltbehoefte. Ze kunnen zelfs groeien op arme en zanderige gronden. De enige vereiste is veel zon,berberis bladverliezende haagmoet op een zonnige plaats staan. Een van de beste soorten voor een berberis-bladverliezende haag is de berberis van Thunberg en de berberis uit Ottawa. Deze soorten groeien tot max. tot 1,5 m hoog. Aan de andere kant is berberis perfect voor hoge heggen, meer dan 2,5 m.
Er is waarschijnlijk geen populairdere struik voor bladverliezende hagen danwintergroene buxus(Latijn.Buxus sempervirens). Houdt het hele jaar door donkergroene bladeren, reageert zeer goed op snoei, houdt van schaduwrijke plaatsen, maar groeit ook goed in grotere zon. Jonge planten moeten voor de winter worden afgedekt en de plant moet overvloedig worden bewaterd. De beste tijd om buxus te planten is begin mei of augustus.
Katarzyna Matuszak